Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Advertisements

400 χρόνια εικαστικής λάμψης

Τα Εκπαιδευτήρια Δούκα, ως πολυδύναμο σχολείο, έχει υιοθετήσει και ακολουθεί μια ευρύτερη και πολύμορφη εκπαιδευτική φιλοσοφία. Στο πλαίσιο αυτής, ακριβώς, της φιλοσοφίας, το σχολείο μας δεν περιορίζεται αποκλειστικά στην προσφορά υψηλής ποιότητας παιδείας και μόρφωσης.

Το όραμα όλων των συνεργατών μιας προσβλέπει σε πολύ ευρύτερους στόχους. Όλοι μας φιλοδοξούμε το σχολείο μας, όπως πάντα, να συμμετέχει ενεργά στα ευρύτερα πολιτιστικά δρώμενα αλλά και να παράγει και το ίδιο πολιτισμό. Σ’ αυτήν, ακριβώς, την πολιτιστική μας δραστηριότητα, εντάσσεται η εκδήλωσή μας, τιμής και μνήμης, για τον μεγάλο έλληνα ζωγράφο: Δομήνικο Θεοτοκόπουλο – Ελ Γκρέκο

Φέτος συμπληρώνονται 400 χρόνια από το θάνατό του (1614). Τέσσερις αιώνες δηλαδή μέγιστης και κορυφαίας εικαστικής λάμψης. Τον τιμάει ολόκληρος ο κόσμος. Κατά μείζονα λόγο τον τιμά η Ελλάδα, η πατρική του γη, που ποτέ δεν την ξέχασε ζώντας στα ξένα – Ιταλία και, κυρίως, Ισπανία. Τον τιμά και το σχολείο μας με ειδική εκδήλωση – αφιέρωμα, που φιλοδοξεί να αναδείξει το στίγμα, την εικαστική ιδιαιτερότητα και τη μεγαλοσύνη του έλληνα ζωγράφου, μέσα από ένα πολύμορφο και πρωτότυπο τιμητικό πρόγραμμα. Συγκεκριμένα, η αφιερωματική μας εκδήλωση στον Δομήνικο Θεοτοκόπουλο είναι προγραμματισμένη για τις:

26 Φεβρουαρίου 2015, ημέρα Πέμπτη, ώρα 19.00

Χώρος: Θέατρο Δαΐς

Δομήνικος Θεοτοκόπουλος

Ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος (1541 – 7 Απριλίου 1614), γνωστός επίσης με τo ισπανικό προσωνύμιο El Greco, δηλαδή Ο Έλληνας.

Ήταν Kρητικός ζωγράφοςγλύπτης και αρχιτέκτονας της Ισπανικής Αναγέννησης. Έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του μακριά από την πατρίδα του, δημιουργώντας το κύριο σώμα του έργου του στην Ιταλία και στην Ισπανία. Εκπαιδεύτηκε αρχικά ως αγιογράφοςστην Κρήτη, που αποτελούσε τότε τμήμα της ενετικής επικράτειας, και αργότερα ταξίδεψε στη Βενετία. Στην Ιταλία επηρεάστηκε από τους μεγαλύτερους δασκάλους της ιταλικής τέχνης, όπως τον Τιντορέττο και τον Τιτσιάνο, του οποίου υπήρξε μαθητής, υιοθετώντας στοιχεία από τον μανιερισμό. Το 1577εγκαταστάθηκε στο Τολέδο, όπου έζησε μέχρι το τέλος της ζωής του και ολοκλήρωσε ορισμένα από τα πιο γνωστά έργα του.

Υφολογικά, η τεχνοτροπία του Ελ Γκρέκο θεωρείται έκφραση της Βενετικής Σχολής και του μανιερισμού όπως αυτός διαμορφώθηκε στο δεύτερο μισό του 16ου αιώνα.[1] Παράλληλα χαρακτηρίζεται από προσωπικά στοιχεία, προϊόντα της τάσης του για πρωτοτυπία, τα οποία όμως δεν βρήκαν μιμητές στην εποχή του, γεγονός που δεν ευνόησε και τη συνέχειά τους. Η μπαρόκ τεχνοτροπία που εκτόπισε τον μανιερισμό, αλλά και τα αμέσως μεταγενέστερα καλλιτεχνικά ρεύματα που δεν αντιμετώπισαν ευμενώς το ύφος του, είχαν ως αποτέλεσμα να αγνοηθεί το έργο του Γκρέκο τους επόμενους αιώνες. Στη διάρκεια του 20ού αιώνα, αναγνωρίστηκε ως πρόδρομος της μοντέρνας τέχνης που αξιοποίησε στοιχεία της Ανατολικής και Δυτικής παράδοσης, και το έργο του επανεκτιμήθηκε, διατηρώντας μέχρι σήμερα δεσπόζουσα θέση ανάμεσα στους μείζονες ζωγράφους όλων των εποχών.

…από τη wikipedia